Shkruan: Donik Sallova
Bojkoti i seancës për zgjedhjen e Presidentit përbën një mjet antikushtetues. Kjo është konfirmuar qartë në aktgjykimin e Gjykatës Kushtetuese të vitit 2011, në rastin Pacolli, i iniciuar pikërisht nga LDK-ja.
Në atë vendim, Gjykata vlerëson se të gjithë deputetët janë të obliguar të marrin pjesë dhe të votojnë në procesin e zgjedhjes së Presidentit.
Sipas këtij aktgjykimi, në dy raundet e para President mund të zgjidhet vetëm kandidati që merr 80 vota nga 120 deputetët që votojnë. Nëse kjo shumicë nuk arrihet, atëherë organizohet raundi i tretë, ku Presidenti zgjidhet me shumicë të thjeshtë (61 vota).
Në këtë kontekst, LDK-ja sot nuk ka as bazë juridike e as morale të kërcënojë me bojkot, pasi me iniciativën e saj Gjykata Kushtetuese ka sanksionuar obligueshmërinë e pjesëmarrjes së deputetëve në votimin e Presidentit. Përjashtim bëjnë vetëm deputetët që kanë leje të arsyetuar nga Kryetari i Kuvendit.
Me të drejtë, Gjykata Kushtetuese ka ndaluar legalizimin e bojkotit si instrument politik për bllokimin e vullnetit të shumicës parlamentare. Kuorumi nuk mund dhe nuk guxon të shndërrohet në mjet për pengimin e demokracisë, e cila funksionon mbi parimin e shumicës.
Përcaktimi i kuorumit prej 80 deputetësh lidhet me faktin se në dy raundet e para Presidenti duhet të zgjidhet me këtë shumicë të cilësuar, për shkak të peshës kushtetuese të funksionit. Por kjo nuk nënkupton që kuorumi mund të keqpërdoret për të penguar zgjedhjen e Presidentit në raundin e tretë me 61 vota, ashtu siç e parasheh qartë Kushtetuta.
Aktvendimi i Gjykatës Kushtetuese e ka cilësuar si jokushtetuese çdo mungesë të pajustifikuar të deputetëve, duke ndaluar shprehimisht keqpërdorimin e kuorumit si instrument shantazhi politik për të bllokuar jetësimin e vullnetit të shumicës parlamentare.
