I dërguari i presidentit Donald Trump për misione speciale, Richard Grenell, po shkakton tensione brenda Departamentit të Shtetit, ndërsa kritikët thonë se “puna e tij e pavarur” po dëmton negociatat diplomatike të SHBA-së dhe po kërcënon sigurinë kombëtare.
Polemika më e fundit përfshin një përpjekje të dështuar për të siguruar lirimin e amerikanëve të ndaluar padrejtësisht në Venezuelë, e cila dështoi sepse Grenell dhe Sekretari i Shtetit, Marco Rubio po negocionin marrëveshje të ndara, shkruan The New York Times.
Marrëveshja e Grenell thuhet se përfshinte një zgjatje të afatit për eksportimin e naftës nga Venezuela për Chevron, një opsion politik që Rubio e ka hedhur poshtë në të kaluarën, transmeton Telegrafi.
Episodi i raportuar po hedh dritë mbi mosfunksionimin brenda rrethit të ngushtë të Trump, që përkon me konfuzionin rreth ndalimit të dërgesave të armëve në Ukrainë nga Pentagoni dhe objektivave gjithnjë në ndryshim të tarifave.
“Thjesht thotë se administrata, një pjesë e saj, nuk e di se çfarë po bën tjetra, dhe kjo mund t’i vërë amerikanët në rrezik”, tha senatori Chris Van Hollen për The Hill për mosmarrëveshjet në Venezuelë.
Muajin e kaluar, Van Hollen iu bashkua një grupi prej 20 senatorësh dypartiakë, që i kërkonin Rubios të vazhdonte përpjekjet për të liruar të paktën tetë amerikanë të ndaluar padrejtësisht në Venezuelë.
Grenell është një personazh përçarës në botën e Trump. Ai lavdërohet nga mbështetësit për të qenë një nga mbrojtësit më të zjarrtë të presidentit dhe për gatishmërinë e tij për t’iu kundërvënë mendimit konvencional të politikës së jashtme.
Por kritikët e tij brenda administratës arritën ta përjashtonin nga pozicionet e nivelit të lartë që ai lakmonte më shumë, Sekretar i Shtetit dhe këshilltar i Sigurisë Kombëtare.
Trump e emëroi atë “të dërguar të misioneve speciale” me një mandat që shtrihej nga Venezuela në Korenë e Veriut. Ai i ka shtuar portofolit të tij postin si president i shtëpisë kulturore të Uashingtonit, Qendrës Kennedy, dhe u dërgua në Kaliforni për të mbikëqyrur reagimin federal ndaj zjarreve.
Por roli i tij në Venezuelë po amplifikon zërat e kritikëve që thonë se diplomacia e tij prapa skenave po dëmton interesat e SHBA-së. Ndërsa Grenell ka sjellë në shtëpi shtatë amerikanë të ndaluar padrejtësisht në Venezuelë, Rubio u detyrua në maj të refuzonte publikisht sugjerimin e Grenellit se Trump do të zgjaste një licencë për Chevron për të vepruar në Venezuelë si një shkëmbim për amerikanët.
Kur u pyet për raportimin e The New York Times dhe nga kush merr drejtimin Grenell, sekretarja e shtypit e Shtëpisë së Bardhë, Karoline Leavitt, i tha The Hill: “Nuk ka asnjë fraksion apo ndarje. Presidenti ka një ekip dhe të gjithë e dinë se ai është vendimmarrësi përfundimtar”.
Elliott Abrams, i cili shërbeu si përfaqësues special për Iranin dhe Venezuelën në mandatin e parë të Trump, tha se ka “sigurisht” tensione midis Grenellit dhe Sekretarit të Shtetit.
“Mendoj se kjo është ajo që ndodh kur Grenell bëhet i pavarur”, tha Abrams.
“Pra, mendoj se ajo që duhet të ndodhë këtu është t’i lihen punët e jashtme në duart e Departamentit të Shtetit, dhe në këtë rast, Rubios dhe [Zëvendës Sekretarit të Shtetit] Chris Landau dhe thjesht t’ia nxjerrim Grenellit nga duart”, shtoi ai.
Një burim pranë Trump World tha se “Ric Grenell është një njeri në kërkim të një pune”.
Dhe një burim tjetër i njohur me mënyrën e të menduarit të Shtëpisë së Bardhë e përshkroi Grenellin si “pak të palidhur”.
“Do ta përshkruaja Ricin si një lloj – ndoshta as pak – një top të lirshëm. Ai është i përfshirë në një milion gjëra. Ai vrapon përreth. Presidentit i pëlqen dhe është një gjë klasike, si p.sh., presidentit i pëlqen, këta djem ndihen të fuqizuar. Nuk ka kontrolle, as balanca”, shtoi burimi.
Emërimi i Grenellit si i dërguar special nuk kërkonte konfirmim të Senatit. New York Times raportoi në dhjetor se ndërsa Grenell po ndiqte Sekretarin e Shtetit ose një rol të inteligjencës së nivelit të lartë, seancat dëgjimore të konfirmimit do të kishin detyruar shqyrtimin e rolit të tij të komunikimit në emër të klientëve të huaj, duke përfshirë Hungarinë, Kongon, Kenian dhe Iranin.
Ndërsa të dërguarit specialë kërkojnë konfirmimin e Senatit nëse janë nën kompetencën e sekretarit të Shtetit, Komiteti i Senatit për Marrëdhëniet me Jashtë i kontrolluar nga republikanët u bashkua me pikëpamjen e Trump se pozicioni i të dërguarit special funksiononte nën kompetencën e presidentit dhe nuk kërkonte konfirmimin e senatit.
