A keni menduar ndonjëherë pse nuk mbajmë mend diçka që ka ndodhur në fëmijërinë tonë të hershme? Ky fenomen njihet në profesion si amnezia e fëmijërisë dhe të gjithë e kalojnë atë.
Amnezia e fëmijërisë është paaftësia për të kujtuar detajet dhe ngjarjet që kanë ndodhur para moshës katër vjeç. Disa studiues kanë shkuar më tej dhe kanë zbuluar se para moshës shtatë vjeç, fëmijët mbajnë mend rreth 60 për qind ose më shumë të ngjarjeve nga vitet e tyre të hershme, ndërsa në moshën nëntë vjeç ata mbajnë mend vetëm 40 për qind. Kjo i lejoi ata të kuptonin se ndërsa kalojmë nëpër faza të ndryshme zhvillimi, ne kujtojmë më pak nga ajo që i parapriu.
Zhvillimi i trurit luan një rol të madh
Një studim zbuloi se truri “nuk ruan kujtime afatgjata kur është i zënë me rritjen e qelizave të reja”. Përveç kësaj, ne nuk mund të kujtojmë ngjarjet e përditshme para moshës tre ose katër vjeç, sepse kujtesa jonë episodike nuk ka filluar ende.
Kujtimet e prindërve ndryshojnë tonën
Hulumtime të tjera sugjerojnë se prindërit tanë gjithashtu ndryshojnë ndjeshëm kujtimet tona të fëmijërisë me tregimet e tyre. I njëjti hulumtim tregoi se fëmijët e kujtojnë të njëjtën ngjarje ndryshe pasi flasin me baballarët e tyre dhe ndryshe kur flasin për të me nënat e tyre.
Fuqia e reagimit emocional
Psikologët e fëmijëve thonë se fëmijët ruajnë kujtime të mbushura me ndjenja të forta, pozitive dhe negative. Ky zbulim lejon edhe fëmijët e vegjël të dëshmojnë në gjykatë. Prandaj, ka më shumë gjasa që të mbani mend diçka nga fëmijëria juaj e hershme që ka qenë e rëndësishme për ju dhe keni pësuar emocione të forta.
