Shkruan: HAFIZ SHALA
Me këto botëkuptime, nëse ju nesër do të pajtoheni që, sipas propozimit të Vuçiqit, i cili deklaron se Evropa duhet t’i pranojë të gjitha shtetet ballkanike në bllok si shtete pa kufij ose me kufij të hapur, sipas logjikës okupatore fashisto-çetnike, që sipas tij do të ishte rasti më i mirë dhe i vetmi si shans ideal që ta “akordojë bile pjesën veriore”, duke u përshkuar nëpër Dardani, e pastaj duke i bindur ndërkombëtarët se bashkëjetesa është e mundur, por duke realizuar politikat e veta hegjemoniste.
Pasi Albin Kurti ia lëshoi rampën duke ia mbyllur kufijtë për hyrje-daljet sipas qejfit të tij, tani po tenton t’ia arrijë në këtë mënyrë atë që nuk mundi ta arrijë për katër vite të mandatit të Kurtit, sikur ishte mësuar me opozitën që t’i “lajdronte atllarët” pa kurrfarë pengesash. Por ja që një ditë, përmes mercenarëve të opozitës së sotme të paguar mirë dhe të cilëve u janë premtuar poste të larta, me bashkëdakordim, do të deklarohen për një bashkim me Serbinë më parë se me Shqipërinë.
Kurrë dhe me asnjë kusht pa kufij ose me kufij të lirë e të pakontrolluar me Serbinë — më së paku për tre shekuj, diku në vitin 3000, kur t’i kthejmë trojet e okupuara me dhunë nga Serbia përmes gjenocidit të ushtruar, sikur në periudhën e vitit 1878 deri te Molla e Kuqe, ose kur Serbia të kthehet në Pashallëkun e Beogradit.
Ky është tentimi i fundit për ta mashtruar Evropën dhe Amerikën, i veshur gjoja në lëkurën e qengjit, por tani nuk po i shiten gënjeshtrat. Pasi, përderisa në mënyrë deklarative gjoja se është me Evropën dhe Amerikën, me kurorë është me Rusinë. Presidenca dhe qeveria, qysh tani duhet t’i përgatisin draft-propozimet për të mos lejuar që Serbia t’i përdorë lojërat e saj përgjedhëse duke përdorur të gjitha mjetet jo-politike, duke e paraqitur si kusht qoftë edhe me arritjen e një marrëveshjeje me Republikën e Dardanisë, me kusht që të mos e heqë klauzolën në Kushtetutën e saj që “Kosova është pjesë e pandashme e Serbisë”.
Duhet lënë amanet gjeneratave të ardhshme se me Serbinë nuk ka marrëveshje, pasi ajo, sipas sjelljeve të deritanishme, kurrë nuk i ka respektuar ato. E vetmja shansë është që Dardania të bëhet shtet i fuqishëm ushtarakisht, e kjo arrihet me një ekonomi të zhvilluar në të gjitha lamitë. Kjo mund të arrihet me një qeveri me Albin Kurtin në krye, dhe me presidenten Vjosa Osmani në krye të shtetit, për t’i vënë bazat e shëndosha ekonomike, politike, diplomatike dhe me aleancë të përhershme me Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe NATO-n.
Deri atëherë synojmë të kemi përgatitjen më të fuqishme ushtarake për t’u përballur me çdo tentim eventual të ndonjë ndërhyrjeje nga Serbia — ëndërr e pashuar e saj — edhe pse një aleancë e tillë është garanci e fuqishme, por duke i përcjellë gjithmonë lëvizjet dhe raportet Rusi-Serbi-Kinë.
Republika e Dardanisë dhe udhëheqja e saj aktuale deri në këto momente, iu kanë mbetur besnike këtyre parimeve sipas interesave të aleatëve, ashtu si kanë vepruar ata, posaçërisht kur ishin në pyetje sanksionet, bashkëpunimi strategjik ushtarak dhe mosbashkëpunimi me kundërshtarët evro-amerikanë.
SHBA dhe BE duhet t’i japin prioritet të pahezituar pranimit të Republikës së Dardanisë në NATO, për interesa të përbashkëta të sigurisë, duke e pasur parasysh së pari plotësimin e kushteve të kërkuara për ndarjen e 2% të GDP-së për nevoja ushtarake, përgatitjen profesionale të ushtrisë të treguar në të gjitha ushtrimet ndërkombëtare, dhe ndërtimin e fabrikave të municionit dhe armatimeve ushtarake, që shkon në favor të Aleancës Veriatlantike dhe vërteton përkushtimin tonë të palëkundur ndaj Perëndimit.
Këtë kusht, Kryeministri Kurti jo vetëm që e ka plotësuar, por është angazhuar drejtpërdrejt duke lobuar për të. Më rëndësi është që Shqipëria dhe Serbia janë shumë afër BE-së, prandaj ideja qëllimkeqe e Vuçiqit do të jetë e vonuar dhe pa efekt.”
