Shkruan: Nikola Sanduloviq
Me këtë rast, njoftoj të gjithë qytetarët e Serbisë, anëtarët dhe simpatizantët e Partisë Republikane, si dhe miqtë tanë të dashur nga Shqipëria, Kroacia, Zvicra, Turqia, Hungaria, Kanadaja, Mbretëria e Bashkuar, Australia, Kosova, Bosnja dhe Hercegovina, Maqedonia, Shtetet e Bashkuara të Amerikës, anëtarët e parlamentit të Gjermanisë, Austrisë, Francës, Bullgarisë, Mbretërisë së Bashkuar – #UK, Italisë, përfaqësuesit e Këshillit të Europës, Këshillin , #OKB ambasadën e Mbretërisë së Bashkuar në Beograd, qeverinë e plotë të Kosovës, profesorët e nderuar Sonnefeld dhe Tian nga Universiteti Yale, U.S. Department of State, mikun tim ambasadorin #OEBS William Walker, Kryeministrin e Kosovës Albin Kurti, Presidenten e Kosovës Vjosa Osmani, Alicia Kearns, ekipin e plotë të Rich TVX News Network, Presidentin e Partisë Republikane të Kosovës Faton Kurti, Republikanët e Kosovës, Komitetin Helsinash për të Drejtat e Njeriut, të gjitha mediat rajonale, evropiane dhe ndërkombëtare dhe individët që luftuan pa u fshehur dhe lodhur për ditë të tëra, për jetën time kur isha i mbyllur në kazamatet e diktatorit serb Aleksandër Vuçiq:
SOT E PRANOVA NJOFTIMIN ZYRTAR SE BIA SERBE E KA TËRHEQUR PADINË KUNDËR MEJE PËR VEPËR PENALE
Tani, po bëj një pyetje që ka kaluar kufirin e arsyes dhe që si një hije e errët është shtrirë në shpirtin tim: Pse isha unë i kidnapuar, i torturuar për orë të tëra, i rrahur deri në vdekje dhe i mbyllur për ditë të tëra në burgun qendror, ndërkohë që jeta ime ishte në rrezik? A ishte e mjaftueshme, ndoshta, vendosja e një luleje mbi varrin e një vajze të pafajshme, 7-vjeçare, të vrarë, Blerina Jashari, që më çoi në këtë vuajtje të frikshme?
A ka menduar ndonjë nga ata që ishin të pranishëm, të maskuar dhe jo të maskuar, kriminelë, që do të harroja gjithçka? Se ata do të kalonin pa asnjë ndëshkim, në një shoqëri që, në fakt, po shndërrohet në diçka të keqe?
Për tentativën e vrasjes sime, torturën, poshtërimin, kërcënimet dhe përdhunimin e vajzës dhe gruas time, për sjelljen inhumane, mos ofrimin e ndihmës mjekësore, kidnapimin dhe ndalimin e paligjshëm, shkaktimin e dëmtimeve të rënda trupore, për vdekjen klinike që kam përjetuar, për shpërndarjen e të pavërtetave për mua përmes mediave – konsideroj të gjithë përgjegjës, i akuzoj drejtpërdrejt dhe kërkoj përgjegjësi para Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë në Hagë dhe Strasburg për këto persona:
Aleksandar Vuçiç, Andrej Vuçiç, Aleksandar Vulin, kreu i BIA-s në atë kohë Tomislav Radovanović, kreu i stacionit të policisë Savski Venac Dragan Brkić, funksionari i SNS-së Goran Rakić, i cili së bashku me katër persona të tjerë ka filmuar torturën time në hollin e ndërtesës së BIA-s, krimineli Zvonko Veselinović dhe terroristi dhe krimineli Milan Radoičić, si dhe për anëtarët e departamentit të luftës kundër terrorizmit që ishin të pranishëm gjatë torturës time dhe së bashku me anëtarët e BIA-s më morën jetën, duke e fshehur më pas këtë me akuzat e rreme dhe akuza të paligjshme.
Me një nënshkrim të thellë, pothuajse filozofik, që më ngarkon dhe që, përmes fjalëve, përpiqet të mbajë një besim në drejtësinë që është tradhëtuar, por kurrë plotësisht e zhytur në kaos:
Kryetari i Partisë Republikane
Nikola Sandulović
