Asgjë nuk ilustron më mirë rëndësinë në rritje në çështjet botërore të disa prej udhëheqësve më të shquar të Evropës sesa pamjet e presidentit francez Emmanuel Macron dhe presidentes së Komisionit Evropian, Ursula von der Leyen, duke iu servilosur Xi Jinping, liderit të plotfuqishëm të Kinës.
Në momentin kur demokracia perëndimore përballet me një kërcënim ekzistencial nga fuqia në rritje e regjimeve autokratike, udhëheqësit e saj duhet të bashkojnë burimet e tyre për të mbrojtur veten e tyre, dhe jo të bëjnë sjellje të neveritshme ndaj shteteve armiqësore.
Kina e Xi nuk e fsheh ambicien e saj për t’u bërë fuqia dominuese në botë, nga përpjekjet e saj për të zëvendësuar dollarin si monedhën kryesore, deri tek investimi i saj masiv në ushtri me qëllimin e qartë siç e deklaroi vetë Xi vitin e kaluar “të luftojë dhe fitojë luftërat që kanë nisur nga mesi i shekullit të kaluar”.
Së bashku me Rusinë, Iranin dhe Korenë e Veriut, Kina është në thelb kundër lirisë dhe vlerave liberale ku bazohen qeveritë demokratike perëndimore, siç është e dukshme me shtypjen brutale të demokracisë në Hong Kong dhe qëndrimin e saj agresiv ndaj Tajvanit.
Në rast se Perëndimi dëshiron që t’i rezistojë sfidës së gjeneratave të paraqitura nga autokracitë, ai duhet të tregojë forcë dhe vendosmëri. Në vend të kësaj, ne kemi pamjen padyshim jo mbresëlënëse të Makron dhe Von der Lejen që bëjnë një vizitë të përbashkët në Pekin, me sa duket me shpresën e kotë se mund të jenë në gjendje të marrin mbështetjen e Xi në përfundimin e luftës në Ukrainë dhe të zhvillojnë një marrëdhënie më konstruktive me Perëndimin.
Macron viziton Kinën javën e ardhshme/ Mesazhi për Xi Jinping do të jetë i qartë
Një shpresë naive, sepse vetëm muajin e kaluar Xi e ripohoi aleancën e tij të thelluar me Vladimir Putin gjatë vizitës që zhvilloi në Moskë. Madje të dy udhëheqësit deklaruan formalisht mbështetjen e tyre për bisedimet e paqes, këmbëngulën se NATO dhe jo Rusia, ishte përfundimisht përgjegjëse për provokimin e konfliktit në Ukrainë.
Në të njëjtën kohë, ka prova në rritje – të mbledhura nga analiza e të dhënave doganore nga hetuesit amerikanë – se Pekini po e furnizon me armë Rusinë për të mbështetur luftën e saj kundër Ukrainës. E megjithatë Macron ka zgjedhur këtë moment për të udhëhequr një delegacion biznesmenësh francezë në një turne nëpër kryeqytetet rajonale të Kinës, mesa duket me shpresën e zgjerimi të lidhjeve tregtare fitimprurëse me Pekinin.
Akoma më i turpshëm është fakti që Von der Lejen, e cila supozohet të përfaqësojë bllokun më të madh tregtar të Evropës, është reduktuar në rolin e “violinës së dytë” të presidentit francez, i cili mori guximin që ta organizonte vizitën në emër të saj.
Vendimi i turpshëm i Macron për të braktisur kauzën e unitetit evropian, në ndjekje të përmirësimit të lidhjeve tregtare franceze me Pekinin, nuk befason në fakt askënd, duke pasur parasysh sjelljen e tij që nga fillimi i luftës në Ukrainë.
Në vend se të qëndronte i palëkundur kundër agresionit rus, lideri francez nisi iniciativën e tij diplomatike për të negociuar një marrëveshje paqeje me Vladimir Putinin, e cila nuk arriti asgjë. Prania e Von der Lejen në Pekin është edhe më problematike, pasi rrezikon të minojë politikën zyrtare të BE-së për denoncimin e agresionit rus në Ukrainë, një politikë që ka më pak peshë nëse presidentja e BE-së synon gjithashtu të krijojë lidhje më të ngushta me Pekinin, mbështetësin kryesor të politikës revizioniste ruse.
