”Në përgjithësi, njerëzit gjykojnë më shumë me sytë sesa me kokën e tyre, pasi të gjithë mund të shohin, por pak mund të perceptojnë”
Të vendosësh se kur të largohesh nga skena publike nuk është gjithmonë e lehtë. Teksa po shkruaj, Gareth Southgate është duke reflektuar nëse do të vazhdojë apo jo punën si trajner i kombëtares së Anglisë, pas humbjes 2-1 ndaj Spanjës në finalen e kampionatit Euro 2024.
Nuk ka gjasa që ai të qëndrojë më tej. Southgate u përpoq të ruante qetësinë gjatë turneut, pavarësisht kritikave të forta për vendimet e tij taktike nga ish-futbollisti i famshëm Gary Lineker dhe shumica e ekspertëve. Të gjithë ata donin që Anglia të luante më shumë futboll sulmues. Megjithatë, qasja konservatore e Southgate, gati e çoi ekipin në fitoren e kampionatit përballë një ekipit spanjoll në formë të shkëlqyer.
Vendi i dytë është zhgënjyes, por mund të jetë një rezultat i mirë në një finale sportive kundër kundërshtarëve të nivelit shumë të lartë. Ndërkohë në politikë, nuk është thuajse asnjëherë i tillë. Nëse Joe Biden e vazhdon garën dhe i humbet zgjedhjet në nëntor përballë Donald Trump, ai do të fajësohet dhe do të shahet pa fund për pasojat e rënda që do të shkaktojë kokëfortësia e tij për SHBA-në, por edhe botën në përgjithësi.
Ndërkohë nëse Biden vazhdon garën dhe fiton, do të jetë një hero, dhe në retrospektivë kokëfortësia e tij do të shihet si një virtyt. Megjithatë, nëse ai jep dorëheqjen dhe Trump fiton, nuk ka gjasa që historia ta përshkruajë vendimin e Biden si shkakun e humbjes së demokratëve.
Ekspertët mundet edhe të gabojnë, por 81-vjeçari Biden ka bërë kaq shumë gafa në publik, saqë perceptimi publik është se ai po përjeton një rënie shqetësuese të aftësive të tij njohëse. Madje disa kanë frikë se kjo rënie e ka turbulluar gjykimin e tij mbi çështjen nëse është një lëvizje e mençur vazhdimi i garës në gjendjen e tij.
Realiteti zhgënjyes, është se populli amerikan nuk do ta votojë ndoshta sërish: të mos qenit Trump nuk do të mjaftojë, dhe as arritjet e tij politike në të kaluarën s’do të kenë shumë rëndësi. Në dramën “Troilus and Kresida” të Shekspirit , Uliksi i thotë Akilit, që është i pakënaqur nga fakti që arritjet e tij të mëparshme nuk po njihen sa duhet dhe që Ajaksi po bie më shumë në sy të grekëve: “Syri i tanishëm e lavdëron objektin aktual”.
Pra mbështetja publike mund të jetë e paqëndrueshme, por lavdia e së kaluarës nuk mjafton për të fituar sot. Disa donatorë të mëdhenj të demokratëve e dinë këtë, ndaj po e kushtëzojnë mbështetjen e tyre financiare me tërheqjen nga gara të Joe Biden. Një prej tyre, Abigail Disney, ka thënë: “Në rast se Biden nuk tërhiqet, demokratët do të humbasin. Për këtë, jam absolutisht i sigurt. Dhe pasojat e kësaj humbjeje do të jenë vërtet të tmerrshme”.
Aristoteli thoshte se virtytet qëndrojnë midis dy ekstremeve. Për shembull, trimëria qëndron midis burracakërisë dhe budallallëkut. Kokëfortësia mund të jetë një lloj guximi, duke u mbajtur fort pas vlerave të dikujt, pavarësisht presionit nga ata që ju rrethojnë për t’i kompromentuar ato.
Por kur kthehet në një budallallëk, bëhet një ves i rrezikshëm, një mungesë vullneti për t’u përballur me faktet. Biden po vepron tani në zonën kufitare midis virtytit dhe budallallëkut. Ai mund të jetë duke menduar: “Njerëzit më kanë kritikuar edhe dikur. Por unë rezistova dhe i sfidova parashikimet e tyre. E dija që kisha të drejtë dhe fitova. Nëse rezistoj edhe sot, ka gjasa të ndodhë diçka e ngjashme. Tek e fundit, presidenti në detyrë i fiton zakonisht zgjedhjet”.
Nganjëherë ne të gjithë biem pre e supozimit të gabuar, se e ardhmja do të jetë si e kaluara.
Por sado joshëse që mund të jetë, kjo është një formë arsyetimi jo e besueshme. Siç vuri në dukje Bertrand Russell tek “Problemet e filozofisë”, pritshmëritë që e ardhmja të jetë si e kaluara mund të na zhgënjejnë: “Njeriu që e ka ushqyer pulën çdo ditë gjatë gjithë jetës së saj, më në fund ia këput qafën, duke treguar se për pulën do të kishin qenë më të dobishme pikëpamjet më të rafinuara sa i përket uniformitetit të natyrës”.
Atentati i javës së kaluar i ka trazuar ujërat. Dhuna ka hyrë sërish në politikën amerikane dhe kjo është një tragjedi. Që tani janë raportuar rritje të kërcënimeve online për dhunë politike. Përgjigja me grushtin ngritur e Trump, prodhoi një fotografi ikonike nga Evan Vucci.
Një propagandist nuk mund ta kishte paraqitur më mirë: gjakun në fytyrë, flamurin amerikan në sfond dhe shpirtin e sfidës. Kjo e bën edhe më urgjente tërheqjen e Biden. Ne e dimë, që Trump nuk ka qenë i guximshëm në të kaluarën. Ai shmangu 5 herë rekrutimin në Luftën e Vietnamit.
Por siç thoshte dikur italiani Niccolo Machiavelli ”Në përgjithësi, njerëzit gjykojnë më shumë me sytë sesa me kokën e tyre, pasi të gjithë mund të shohin, por pak mund të perceptojnë”./Përshtati Pamfleti nga “The New European”
