“Ne nuk kemi përfunduar me diskriminimin ndaj myslimanëve. Nuk kemi përfunduar me islamofobinë. Ka një lidhje indirekte edhe me një formë të asaj që e quajmë më shumë ksenofobi,” tha drejtori i Qendrës Interfederale për Mundësi të Barabarta, transmeton Kosova Post.
Patrick Charlier, drejtor i Qendrës Interfederale për Mundësi të Barabarta (Unia), vuri në dukje rritjen shqetësuese të ndjenjës anti-myslimane në Evropë, duke theksuar se në Belgjikë, nëntë nga dhjetë njerëz që përballen me diskriminim janë myslimanë, veçanërisht gratë e mbuluara.
Një raport i publikuar javën e kaluar nga Agjencia e BE-së për të Drejtat Themelore (FRA), “Të jesh mysliman në BE: Përvojat e myslimanëve,” tregoi një rritje të dukshme të racizmit dhe diskriminimit ndaj myslimanëve që nga viti 2016.
Anketa, e kryer me përgjigje nga 9,000 të anketuar në 13 shtete anëtare të BE-së midis tetorit 2021 dhe tetorit 2022, zbuloi se një në dy myslimanë përballet me trajtim diskriminues çdo ditë.
Diskriminimi ndaj grave, burrave dhe fëmijëve myslimanë buron jo vetëm nga feja e tyre, por gjithashtu nga faktorë si ngjyra e lëkurës, prejardhja etnike dhe historia e imigrimit. Myslimanët e rinj të lindur në Evropë dhe gratë e mbuluara preken veçanërisht.
Belgjika është shfaqur si një zonë kyçe për këto çështje, me 43% të myslimanëve në atë vend që raportojnë diskriminim në strehim.
Charlier, i cili drejton Qendrën për Mundësi të Barabarta që nga viti 1993, theksoi seriozitetin e situatës, duke përmendur armiqësinë ndaj myslimanëve në arsim, punësim dhe në shoqëri.
“Për Belgjikën, kur flasim për besimet fetare dhe filozofike, është 90% që përfshin myslimanët. Shumica dërrmuese, nëntë raste nga dhjetë, janë të myslimanëve që përballen me diskriminim, fjalë urrejtjeje, krime urrejtjeje,” tha Charlier.
“Vitin e kaluar, rastet më të dukshme janë në punësim, diskriminimi në punësim. Shumica e viktimave të diskriminimit janë gra. Kur flasim për gratë në punësim, kryesisht bëhet fjalë për rastet e shamisë së kokës,” shtoi ai.
Ndërmjet viteve 2017 dhe 2023, qendra kryesisht trajtoi raste të diskriminimit në punësim, me incidente shtesë që ndodhin në rrjetet sociale dhe në shkolla, theksoi Charlier.
Ndjenja anti-emigracion gjithashtu nxit ndjenjat anti-myslimane
“Mendoj se diskriminimi, fjalët e urrejtjes dhe krimet e urrejtjes janë serioze. Nuk dua të nënvlerësoj realitetin dhe vështirësitë për myslimanët në vendin tonë. Ky është një realitet. Nuk po rritet ndjeshëm. Është i qëndrueshëm,” tha ai.
“Ne nuk kemi përfunduar me diskriminimin ndaj myslimanëve. Nuk kemi përfunduar me islamofobinë. Ka një lidhje indirekte edhe me një formë të asaj që e quajmë më shumë ksenofobi,” tha ai, shkruan trtbalkan.”Kjo është e gjitha në lidhje me diskursin kundër azilkërkuesve dhe emigracionit. Nuk është drejtpërdrejt i fokusuar tek myslimanët, por ne e dimë se ky diskurs kundër emigrantëve shpesh shoqërohet me idenë ‘janë myslimanë që po vijnë nga Siria, tani nga Palestina, nga Afganistani, dhe kështu me radhë.’ Por kjo nuk regjistrohet te ne si ‘diskriminim ndaj myslimanëve’. Është më shumë ksenofobi,” shtoi ai.
