Qenka shqetësuar Ali Ahmeti pse Albin Kurti u pa krah Hristijan Mickoskit në One Stop Shop në Bllacë – një projekt konkret që lidh shqiptarët e Kosovës me shqiptarët e Maqedonisë së Veriut, lehtëson lëvizjen e qytetarëve dhe bizneseve dhe forcon bashkëpunimin ekonomik në rajon.
Por, Ali, para se të na flasësh për patriotizëm dhe lotët e nënave të dëshmorëve, na kujto pak me kë ke bashkëpunuar ti në emër të “strategjisë politike”.
Na kujto Aleksandar Vuçiqin, ish-ministrin e propagandës së regjimit të Millosheviqit.
Na kujto Nikolla Gruevskin dhe Sasho Mijallkovin, figura të një pushteti që shqiptarët e përjetuan si ndër më antishqiptarët.
Na kujto edhe Lube Boshkovskin, emri i të cilit lidhet me tragjedinë e Lubotenit, ku u vranë civilë shqiptarë.
Atëherë, Ali, ku ishin lotët e nënave të dëshmorëve?
Ku ishte dhimbja që sot të kujtohet kur sheh Kurtin në një takim zyrtar me homologun e tij maqedonas?
A nuk ishte edhe atëherë para teje historia, gjaku dhe dhimbja e shqiptarëve?
Kur ti bëje marrëveshje me kundërshtarët politikë të shqiptarëve, ishte “strategji politike”.
Kur u shfaqe krah Vuçiqit në kuadër të Open Balkan, ishte “interes shtetëror”.
Kur bashkëqeverise me Gruevskin dhe Mijallkovin, ishte “realpolitikë”.
Kur bashkëpunoje me Boshkovskin, pavarësisht peshës së rëndë që Luboteni mbart në kujtesën shqiptare, ishte pjesë e “politikës”.
Por kur Albin Kurti takohet zyrtarisht me homologun maqedonas për të realizuar një projekt që lidh njerëzit, zhvillon ekonominë dhe lehtëson lëvizjen e shqiptarëve, atëherë na flisni për patriotizëm dhe lotët e nënave të dëshmorëve.
Jo, Ali. Kjo është dyfytyrësi politike.
Lotët e nënave të dëshmorëve nuk mund të përdoren si armë retorike sa herë që të leverdis politikisht.
Nëse ato lotë të kanë dhembur vërtet, duhet të të kenë dhembur edhe atëherë kur u ule në tavolinë me njerëz që shqiptarët i kishin përjetuar si kundërshtarë dhe përgjegjës politikë për vuajtjet e tyre.
Patriotizmi nuk matet me deklarata kur je në opozitë.
Patriotizmi provohet kur ke pushtetin, përgjegjësinë dhe mundësinë për të marrë vendime.
Prandaj, para se ta gjykosh Kurtin për një takim zyrtar me Mickoskin, kujtoju shqiptarëve me kë ke bashkëpunuar ti dhe si e ke quajtur atë bashkëpunim.
Ndërsa Kurti, në qasjen e tij politike, ka vendosur theksin te forcimi i sovranitetit të Kosovës, funksionalizimi i institucioneve të Republikës në veri dhe mbrojtja e interesit shtetëror.
Prandaj, problemi nuk është Kurti krah Mickoskit.
Problemi është standardi i dyfishtë: dje bashkëpunimi me kundërshtarët e shqiptarëve quhej “strategji” dhe “interes shtetëror”, ndërsa sot një takim zyrtar për një projekt konkret në interes të qytetarëve paraqitet si tradhti ndaj historisë.
Shqiptarët nuk harrojnë.
Nuk harrohen pamjet krah Vuçiqit.
Nuk harrohet Open Balkan.
Nuk harrohen bashkëqeverisjet me Gruevskin dhe Mijallkovin.
Nuk harrohet Luboteni.
Dhe nuk harrohet pesha që emri i Lube Boshkovskit mbart në kujtesën e shqiptarëve.
Historia nuk ndryshohet me deklarata.
Patriotizmi nuk matet me lot të përdorur sipas nevojës politike.
Dhe standardet e dyfishta nuk mund të shiten si patriotizëm.
