Opinion nga Eva Palatová, Ushtruese e Detyrës së Shefes së Bashkimit Evropian në Kosovë
Gjatë tetëmbëdhjetë muajve të fundit, qytetarët e Kosovës kanë dalë në zgjedhje tri herë për të zgjedhur Kuvendin e tyre.
Ata votuan në shkurt të vitit 2025. Votuan sërish në dhjetor të vitit 2025. Dhe më 7 qershor të këtij viti, hodhën edhe një herë votën e tyre.
Secilat zgjedhje ishin të qeta, konkurruese dhe të administruara mirë. Së bashku, ato dëshmuan qëndrueshmërinë e demokracisë së Kosovës dhe përkushtimin e qytetarëve të saj për ta formësuar të ardhmen e vendit përmes mjeteve demokratike.
Por demokracia nuk përfundon në ditën e zgjedhjeve.
Qëllimi i zgjedhjeve është të prodhojnë institucione në gjendje për të qeverisur dhe për t’u ofruar rezultate qytetarëve. Pikërisht këtu Kosova është përballur me një sfidë.
Zgjedhjet e shkurtit 2025 nuk çuan në formimin e një qeverie. Zgjedhjet e dhjetorit 2025 nuk prodhuan shumicën parlamentare të nevojshme për zgjedhjen e Presidentit. Kuvendi funksionoi vetëm për një periudhë të shkurtër përpara se vendi të kthehej sërish në zgjedhje. Si rezultat, Kosova ka përjetuar një ngërç politik dhe institucional gjatë pjesës më të madhe të një viti e gjysmë të fundit.
Pasojat tashmë po bëhen të dukshme.
Pjesëmarrja në zgjedhjet e qershorit ra ndjeshëm krahasuar me zgjedhjet e dhjetorit 2025. Edhe pse pjesëmarrja e votuesve ndikohet nga shumë faktorë, mbajtja e zgjedhjeve të përsëritura pa rezultate të qarta politike rrezikon në mënyrë të pashmangshme të krijojë zhgënjim dhe lodhje te qytetarët. Ata presin që vota e tyre të sjellë jo vetëm përfaqësim, por edhe qeverisje efektive.
Gjykata Kushtetuese është thirrur vazhdimisht për të zgjidhur mosmarrëveshje dhe për të interpretuar dispozitat kushtetuese. Ajo e ka përmbushur me përgjegjësi rolin e saj dhe ka ndihmuar në mbrojtjen e rendit kushtetues. Megjithatë, gjykatat nuk mund ta zëvendësojnë udhëheqjen politike. Në fund të fundit, sistemet demokratike varen nga aftësia e përfaqësuesve të zgjedhur për të gjetur zgjidhje përmes dialogut, kompromisit dhe një ndjenje të përbashkët përgjegjësie.
Kjo nuk është diçka unike për Kosovën. Në mbarë Bashkimin Evropian, partitë politike garojnë fuqishëm gjatë zgjedhjeve, por pritet të bashkëpunojnë më pas në interes të stabilitetit institucional. Kompromisi nuk është shenjë dobësie. Ai është një aftësi thelbësore demokratike dhe qëndron në zemër të vendimmarrjes së përditshme të Bashkimit Evropian. Ndërsa qytetarët e Kosovës synojnë anëtarësimin në BE, arritja e një kompromisi politik sot do të dërgonte një sinjal të qartë dhe konkret se udhëheqësit politikë të Kosovës janë të gatshëm ta përqafojnë kulturën politike mbi të cilën është ndërtuar Bashkimi Evropian.
Sot, nevoja për këtë kulturë politike dhe për aftësinë për kompromis është më e madhe se kurrë, sepse Kosova ka përpara një dritare mundësish që nuk duhet humbur.
Bashkimi Evropian e ka rikthyer zgjerimin në qendër të agjendës së tij politike. Siç tha Presidenti i Këshillit Evropian, António Costa, gjatë vizitës së tij të fundit në Prishtinë, zgjerimi është një domosdoshmëri gjeostrategjike për Evropën dhe një investim në paqen, stabilitetin dhe sigurinë e kontinentit tonë.
Bashkimi Evropian mbetet partneri më i fortë dhe më i besueshëm i Kosovës, si dhe ofruesi më i madh i ndihmës financiare. Përmes Planit të Rritjes për Ballkanin Perëndimor, Kosova mund të përfitojë deri në 882.6 milionë euro në grante dhe hua me kushte të favorshme deri në fund të vitit 2027. Në të njëjtën kohë, Instrumenti i Asistencës së Para-Anëtarësimit (IPA) për vitet 2026 dhe 2027, së bashku me Kornizën e Investimeve për Ballkanin Perëndimor (WBIF), do të mobilizojnë edhe 300 milionë euro të reja për reforma dhe investime gjatë viteve të ardhshme.
Këto investime mund të ndihmojnë në modernizimin e infrastrukturës, forcimin e sigurisë energjetike, mbështetjen e bizneseve, përmirësimin e shërbimeve publike dhe krijimin e mundësive për të rinjtë.
Por ekziston një realitet i thjeshtë: mundësitë kërkojnë institucione të afta për t’i shfrytëzuar ato.
Siç e tha qartë Presidenti Costa, Bashkimi Evropian mund ta mbështesë Kosovën, por nuk mund t’i bëjë detyrat e saj. Përgjegjësia për avancimin e së ardhmes evropiane.
