Në komedinë e pavdekshme bardh e zi të Hollivudit Harvey, James Stewart mendoi se miku i tij më i mirë ishte një lepur i padukshëm; në vend të kësaj, lepuri gjigant ishte i dukshëm për të gjithë kur u shfaq dje, në një moment padyshim psikedelik duke pasur parasysh rëndësinë e situatës gjeopolitike, në festën tradicionale të së hënës së Pashkëve në Shtëpinë e Bardhë.
Trump, Melania dhe lepuri përshëndetën turmën brohoritëse, me presidentin, i cili pasi postoi në platformën e tij të mediave sociale Truth (“Hapni derën e mallkuar, ju kopilë të çmendur, ose do të jetoni në ferr, do ta shihni! Lavdi Allahut”), iu përgjigj demokratëve ( senatori Chuck Schumer: “Një i çmendur jashtë kontrollit”) dhe republikanëve “heretikë” (ish-përfaqësuesja Marjorie Taylor Greene: “Ai është çmendur, është i lig”).
Ambasada iraniane në Tajlandë shkroi në Twitter se ai “fyen si fëmijë, është kthyer në Epokën e Gurit“. Debati mbi çmendurinë e supozuar të Trump është paksa i mërzitshëm: a është ai një Kaligula i ri apo një dominues cinik i ciklit të lajmeve të përditshme nëpërmjet mediave sociale? Trump është specializuar në shpërthime sensacionale që nga vitet 1980, kur ishte zhvillues i pasurive të paluajtshme, ai e rriti volumin kur u bë ylli i reality show-t The Apprentice, dhe me ardhjen e mediave sociale, ai kuptoi se mund të anashkalonte mediat tradicionale duke folur drejtpërdrejt (me një bonus gëzimi për ndjekësit e tij: teza e tij është se gazetat dhe televizioni po veprojnë me keqbesim dhe për këtë arsye ai është i detyruar t’i flasë drejtpërdrejt Amerikës dhe armiqve të saj).
Strategjia është e thjeshtë (padyshim që shkakton dëme serioze në prestigjin institucional të presidencës, por Trump nuk është shqetësuar kurrë për këtë deri më tani dhe nuk do të fillojë në moshën 80 vjeç): të dominojë pa nevojë ciklin e lajmeve (media nuk mund të ndalet së foluri për të sepse Trump gjeneron klikime dhe indinjatë, pra angazhim, dhe monedha dixhitale është pikërisht angazhim), të transmetojë një ndjenjë “autenticiteti” në bazën e tij elektorale (mesazhi: Trump nuk është një politikan si të tjerët, ai flet qartë dhe nuk ka frikë nga kritikat nga elitat); t’i detyrojë kundërshtarët e tij të reagojnë, shpresojmë me të njëjtat tone të tepruara (për t’i dëmtuar ata me votuesit e qendrës: kjo është arsyeja pse dy senatorë demokratë me ambicie presidenciale, Cory Booker dhe Raphael Warnock, kanë refuzuar të ulen në nivelin e tij dhe në vend të kësaj të thonë gjëra të tilla si “le të lutemi për të”), dhe mbi të gjitha të ripërcaktojë të ashtuquajturën “dritare Overton”, kufirin e asaj që është e pranueshme, në lidhje me atë që lejohet të thuhet dhe të bëhet në politikë.
Pasi ia la lepurin gjigant fëmijëve që “rrokullisnin vezët” (një traditë amerikane që përfshin vezë të ziera fort dhe lugë), Trump u shfaq para kamerave dje. Fjala e tij e betuar për Pashkët? “Doja ta bëja të qartë pikën time… Propozimi i Iranit është një hap i madh, por nuk mjafton. Do të shohim çfarë ndodh. Lufta mund të përfundojë shpejt nëse ata bëjnë gjëra të caktuara.”/Corriere della Sera
