Diabeti jo vetëm që prek zemrën, veshkat dhe trurin, por gjithashtu ka një efekt të zgjatur dhe shkatërrues në sistemin imunitar. Diabeti i pakontrolluar dhe afatgjatë dobëson sistemin imunitar dhe rrit ndjeshmërinë ndaj sëmundjeve dhe infeksioneve. Një sistem imunitar i dobësuar i bën infeksionet të rrezikshme për njerëzit me diabet dhe për fat të keq infeksioni më i vogël ndikon negativisht tek ata, duke rritur shkallën e vdekshmërisë në spital dhe duke zgjatur kohën e rikuperimit.
5 mekanizmat me të cilët diabeti ndikon në sistemin imunitar dhe çon në imunosupresion:
Diabeti mellitus zvogëlon aftësinë e mekanizmit mbrojtës dhe qelizave të bardha të gjakut për të arritur në mënyrë adekuate vendin e infeksionit. Dihet se diabeti rrit rrezikun e aterosklerozës, një sëmundje në të cilën inflamacioni brenda enëve të gjakut dhe arterieve krijon lezione të njohura si “pllakë aterosklerotike”, e cila, nga ana tjetër, çon në ngurtësimin dhe ngushtimin e enëve të gjakut, gjë që ndikon ndjeshëm në aftësia mbrojtëse e trupit dhe qelizat e bardha të gjakut për të arritur në kohë vendin e infeksionit dhe për të qëndruar atje. Kjo çon në një përgjigje të vonuar, anti-inflamatore, ulje të shërimit të plagëve dhe rritje të ndjeshmërisë ndaj infeksioneve të mëvonshme.
Hiperglicemia kronike (sheqeri i ngritur në gjak) ngadalëson difuzionin e gjakut nëpër enët e gjakut, duke rritur rrezikun e komplikimeve. Për shkak të trashjes patologjike të murit të enëve të gjakut, vërehet një ulje e rrjedhjes së gjakut në vendin e lëndimit. Rrjedhja më e vogël e gjakut rezulton në më pak lëndë ushqyese, mbrojtje dhe qeliza të tjera të shëndetshme që arrijnë në vendin e lëndimit dhe nisin një mekanizëm riparimi. Kjo vonon shërimin e plagëve dhe lejon që bakteret të hyjnë lehtësisht në trup dhe të shkaktojnë infeksion. Lëkura, e cila ushqehet nga kapilarë të vegjël dhe është një faktor kyç në sigurimin e imunitetit të lindur, nuk është më në gjendje të sigurojë mbrojtje ndaj infeksioneve, me infeksione dhe inflamacione të mëvonshme.
Nivelet e larta të glukozës kufizojnë dhe çrregullojnë sintezën e qelizave neutrofile të bardha mbrojtëse. Neutrofilet janë qeliza të sistemit imunitar që luajnë një rol të rëndësishëm në ndërmjetësimin e përgjigjes imune të bujtësit ndaj infeksioneve bakteriale. Ato janë qelizat e para të bardha të gjakut që arrijnë në zonën e infektuar dhe luftojnë infeksionin. Por nivelet e larta të glukozës kufizojnë dhe çrregullojnë sintezën e neutrofileve në trup. Diabeti i pakontrolluar dëmton prodhimin dhe maturimin e neutrofileve në palcën e eshtrave, duke çuar në një ulje të numrit të neutrofileve në gjak. Sheqeri i lartë në gjak gjithashtu pengon aftësinë e qelizave të bardha të gjakut për t’u mobilizuar dhe për të arritur vendin e infeksionit në mënyrë adekuate dhe në kohën e duhur.
Diabeti mellitus çon në një reagim të reduktuar të komplementit, një faktor i rëndësishëm në mekanizmin mbrojtës të organizmit. Sistemi i komplementit është një pjesë integrale e sistemit imunitar. Ai rrit aftësinë e antitrupave dhe qelizave fagocitare për të luftuar mikrobet dhe viruset që shkaktojnë sëmundje dhe për t’i eliminuar ato nga trupi ynë. Megjithatë, hiperglicemia ose sheqeri i lartë në gjak shkakton defekte në receptorët e komplementit dhe dëmton aftësinë e tyre për të nxitur fagocitozën. Ky ndërprerje e fagocitozës, nga ana tjetër, çon në rritjen e aktivitetit mikrobik në trup dhe rrit ndjeshmërinë ndaj infeksionit.
Sheqeri i lartë në gjak u jep baktereve mjedisin perfekt për të lulëzuar dhe rritur. Hiperglicemia nxit prodhimin e AGE-ve në trup, të cilat ndërhyjnë në mekanizmin mbrojtës natyror të trupit dhe kufizojnë aftësinë e tij për të luftuar infeksionin dhe inflamacionin. Mekanizmi i dobësuar i mbrojtjes bën vend për infeksione më të rënda bakteriale dhe virale, kur gjejnë një portë hyrjeje në organizëm (p.sh. lëndime – plagë, të sistemit të frymëmarrjes, infeksione, të sistemit tretës me gastroenterit, gjenitourinar, etj.). Gjithashtu, sheqeri i shtuar nxit përdorimin e yndyrës për energji duke rezultuar në rritjen e niveleve të trupave “ketone”, të cilat çojnë në rritjen e aciditetit në gjak duke krijuar një mjedis të përsosur për mikrobet që të lulëzojnë pa kontroll.
