Shkruan: Jeton Zulfaj
Në vigjilje të ditëlindjes së 15-të të shtetit tonë, është mirë të pauzojmë për një moment dhe të reflektojmë se përse gjendemi në një moment kaq delikat të presionit nga miqtë e aleatët tanë për të themeluar një asociacion një etnik.
Në Kosovën e mbi 93% me shqiptarë nuk ekziston asnjë institucion e agjenci qeveritare shqiptare sepse Kosova u shpall shoqëri multi-etnike.
Rrjedhimisht kushtetuta e Kosovës nuk ka paraparë asnjë institucion shqiptar e nuk mund ta parashoh e pranojë asnjë institucion serb, rom, boshnjak, turk, goran, ashkali, egjiptian.
Është ligj i natyrës që një objekt gjatë udhëtimit të tij nga destinacioni A në destinacion B, ndjekë rrugën e rezistencës më të vogël (least resistance path).
Sa ishin në qeveri opozita e tanishme, rezistenca më e madhe ndaj Asociacionit një-etnik ishte në opozitë e demonstruar më së miri në demonstratën gjithë popullore të thirrur nga Vetëvendosje! “Një popull nuk i nënshtrohet një njeriu”.
Tash që janë në opozitë, rezistenca më e madhe ndaj Asociacionit mbetet qeveria.
Rrjedhimisht, kur partnerët e miqtë tanë shkojnë në Serbi edhe flasin për Kosovën, Vuçiç ju duket me i hapuri, duke qenë radikali më i butë në mesin e ultra radikalëve.
Kur vijnë në Kosovë edhe flasin për Serbinë, në qeveri e tek Kryeministri gjejnë pozicionin më të prerë ndaj Serbisë e kundër asociacionit një-etnik.
Këtu edhe gjejmë shpjegimin e qasjes amerikane e evropiane.
Në Kosovë shohin potencial për kompromise e koncesione ndaj Serbisë më shumë jashtë qeverisë se sa në Serbi.
Prandaj edhe i bëjnë presion më shumë Kosovës se sa Serbisë.
Vuçiqi po e gënjen perëndimin që mund të shkëputet nga Kremlini. Por edhe nëse kjo është e vërtetë, pse Kosova duhet të paguajë çmim?
Shkëputja e Serbisë nga Kremlini (shumë e dyshimtë, gjithsesi) është e mirë për vetë Serbinë, s’ka pse paguajmë ne për këtë.
