Në shkrim ndër tjerash thuhet:
“Njerëzit nuk kishin fjetur as dy orë nga e premtja deri atë natë, duke pritur urdhrin për të shkuar në minierë,” thotë Nuredin Ibishi, i cili ishte emocionalisht i lidhur me njësinë speciale, pasi deri së fundmi kishte qenë komandanti i tyre i drejtpërdrejtë,” citon MekuliPress gazetën e Beogradit, Politika, viti 1989.
Gazeta «Politika» vazhdon me përshkrimin e dhushëm të hyrjes së njësisë speciale të Serbisë në galerinë e minierës, duke theksuar organizimin dhe suksesin e operacionit:
“Operacioni i planifikuar prej kohësh filloi saktësisht në orën 01:10 të hënën, kur të parët nga 28 pjesëtarët e njësisë speciale të SUP-it krahinor dhe atij republikan serb hynë në galerinë e minierës. Në orën 07:40 të po së njëjtës ditë, shtabit iu raportua se operacioni kishte qenë i suksesshëm.”
Aksioni i armatosur i njësisë speciale serbe, i përshkruar me tone heroi dhe militariste, kishte për qëllim thyerjen e grevës dhe nënshtrimin e minatorëve shqiptarë, të cilët kërkonin të drejtat e tyre të mohuara nga regjimi serb. Gazeta e Beogradit, «Politika», përshkruan momentin dramatik të ndërhyrjes së njësisë speciale serbe si vijon:
“Si hije, njësia speciale i rrethoi ata në heshtje. Me shenjën e dhënë, ata u shfaqën papritur mes minatorëve të tronditur: ‘Ndal, mos lëviz! Duart lart!’ Të frikësuar nga kjo komandë, grevistët u grumbulluan së bashku.”
Pavarësisht dhunës dhe represionit, gazeta përpiqet të portretizojë operacionin si një akt të arsyeshëm dhe të “humanizuar,” duke theksuar gjoja profesionalizmin e njësisë speciale:
“Edhe pse Nuredin Ibishi, shefi i sigurisë publike të SUP-it provincial, pohon se këtë aksion të përkryer e karakterizonte fryma kolektive, trajnimi, aftësitë dhe përgatitja e njësisë speciale, si dhe ndërgjegjësimi se bëhej fjalë për një aksion humanitar…”
Në fund, Politika lavdëron komandantët dhe oficerët që morën pjesë në aksion, duke përmendur emrat e tyre me krenari:
“Komandantët dhe oficerët e policisë, si Nuredin Ibishi, Gani Lajçi, Muhamed Cena, Veselin Nikqi, Shefqet Ibrahimi, Faik Vranëzi…”
Ky artikull është një dëshmi e qartë e mënyrës sesi propaganda serbe e asaj kohe glorifikonte shtypjen brutale të shqiptarëve të Kosovës dhe përpiqej të justifikonte dhunën si një veprim “humanitar.”, shkruan Rruga Press. Përkundrazi, ky operacion ishte një akt i pastër represioni ndaj shqiptarëve, një kapitull i errët në historinë e shkeljeve të të drejtave të njeriut në Kosovë.MekuliPress citon gazetën antishqiptare Politika të Beogradit.
