Ndërsa fëmijët rriten dhe kalojnë nëpër shumë faza, ata kanë nevojë për vëmendje, siguri dhe një ndjenjë përkatësie ndaj prindërve dhe mjedisit të tyre.
Megjithatë, kur nuk është kështu, shfaqen modele të caktuara sjelljeje që tregojnë se fëmija ndihet i lënë pas dore.
Shumë psikologë dhe terapistë shpjegojnë se njohja e këtyre shenjave është e nevojshme për një përgjigje adekuate dhe mund ta ndihmojë fëmijën të rifitojë një ndjenjë lidhjeje dhe mbështetjeje.
Domethënë, nëse një fëmijë papritmas fillon të mbyllet në vetvete, duke shmangur bisedat ose duke u tërhequr nga aktivitetet familjare, kjo mund të jetë një shenjë se ai/ajo ndihet i/e injoruar/a. Ekspertët theksojnë se fëmijët ndonjëherë zgjedhin heshtjen sepse ndiejnë se askush nuk po i dëgjon dhe një sjellje e tillë mund të çojë në ndjenja vetmie në planin afatgjatë.
Një tjetër shenjë e ndjenjave të neglizhencës mund të jetë një nevojë e vazhdueshme për vëmendje, madje edhe përmes sjelljes së papërshtatshme. Terapistët shpjegojnë se fëmijët ndonjëherë zgjedhin të sillen keq ose të jenë të zhurmshëm sepse është e vetmja mënyrë për të tërhequr vëmendjen e prindërve të tyre. Ndërsa kjo mund të duket si mosbindje fëminore, shpesh fsheh një nevojë më të thellë për dashuri dhe pranim.
Fëmijët që ndihen të lënë pas dore mund të shfaqin ndryshime të papritura të humorit, nga zemërimi në trishtim, pa ndonjë arsye të dukshme. Ndryshime të tilla shpesh tregojnë se fëmija po përjeton pasiguri të brendshme sepse ndihet i padukshëm. Kjo mund të jetë një thirrje për prindërit që t’i kushtojnë më shumë vëmendje dhe të ofrojnë mbështetje.
Një tjetër shenjë që një fëmijë ndihet i injoruar mund të jetë vështirësia në përqendrim ose rënia e performancës akademike. Për fëmijët në zhvillim, mungesa e mbështetjes emocionale mund të ndikojë në motivimin dhe aftësinë e fëmijës për t’u përqendruar në detyra. Kjo është shpesh një mënyrë që fëmijët të shprehin në mënyrë të pavetëdijshme pakënaqësinë dhe nevojën për vëmendje.
Fëmijët që ndihen të lënë pas dore nga prindërit e tyre ndonjëherë fillojnë t’i kënaqin tepër të tjerët dhe përpiqen të jenë “perfektë”. Kjo mund të jetë një përpjekje për të tërhequr vëmendjen përmes lavdërimeve, megjithëse kjo mund t’i rëndojë fëmijët në planin afatgjatë dhe të krijojë presion për të qenë gjithmonë më të mirët në çdo gjë.
Njohja e këtyre shenjave herët mund t’i ndihmojë prindërit t’u kushtojnë fëmijëve të tyre vëmendjen që u nevojitet dhe të ndërtojnë një ndjenjë sigurie dhe lidhjeje.
