Associated Press ka raportuar se ka identifikuar më shumë se 2,000 biseda telefonike, midis ushtarëve rusë në Ukrainë dhe familjeve të tyre në shtëpi.
Ata pretendojnë se thirrjet janë bërë nga anëtarë të divizionit ushtarak, që prokurorët ukrainas akuzojnë për krime lufte në Bucha, një qytet afër Kievit që është bërë simbol i krimeve ruse, transmeton Telegrafi.
Thirrjet dëshmojnë se ushtarët e rinj dhe vendi i tyre ishin thellësisht të papërgatitur për luftë, shkruan Sky News.
Lexo po ashtu:
Sërish hakohen radio-stacionet ruse, intonohet himni i Ukrainës dhe transmetohet fjalimi i kreut të inteligjencës ukrainase
Sërish hakohen radio-stacionet ruse, intonohet himni i Ukrainës dhe transmetohet fjalimi i kreut të inteligjencës ukrainase
Shumë u bashkuan ‘operacionit ushtarak’ rus sepse kishin nevojë për para dhe sepse u thanë se do të priteshin si hero, dhe se kryeqyteti ukrainas do të binte brenda një jave pa gjakderdhje.
Bisedat telefonike tregojnë se si dukej lufta nga këndvështrimi i ushtarëve rusë.
Disa u treguan nënave të tyre për një adoleshent nga Ukraina të cilit i ishin prerë veshët, të tjerë sesi armët moderne mund të shkatërrojnë trupin e njeriut, duke mos lënë asgjë për të sjellë në shtëpi.
“Qëlluam me tanke, mitralozë dhe pushkë. Nuk patëm humbje. Ne shkatërruam katër tanke të tyre. Kishte trupa të pajetë të shtrirë përreth dhe djegie. Kështu që ne fituam”, tregon ushtari nënës së tij, emri i të cilit është ndryshuar në Leonid.
Më pas ai i tregon rastësisht për grabitjen dhe në fillim nëna nuk mund ta besojë që djali i saj po vjedh.
Reklama
“Pra njerëzit ikën të gjithë, apo jo? Nuk po i grabisni, apo jo? Nuk do të hyni në shtëpitë e të tjerëve, apo jo?” e pyet nëna e tij.
“Tashmë e kemi bërë, a je çmendur”, Leonidi përgjigjet.
“Oh, po. Çfarë po transportoni nga atje”, e pyet sërish nëna.
“Po marrim ushqim, krevate, jastëkë, batanije, pirunë, lugë, tigan”, përgjigjet Leonidi.
Ai gjithashtu i tregon nënës së tij për frikën e tij për të shkuar në patrullë, sepse nuk e di se çfarë dhe kë do të takojë.
Ai tregon se janë gati të vrasin një njeri me provokimin më të vogël. Këto veprime mundohet t’i arsyetojë me argumentin se civilëve u është thënë të vrapojnë ose të strehohen në bodrume, kështu që kushdo që është jashtë nuk konsiderohet civil.
“Ishte një i burgosur, një djalë 18-vjeçar. Fillimisht e qëlluan në këmbë. Më pas i prenë veshët. Pas kësaj ai rrëfeu gjithçka dhe e vranë. Ne nuk i mbyllim, i vrasim të gjithë”, thotë Leonid.
