Shkruan: Ramadan Shkodra
Blerim Latifi, duke iu referuar materialeve që pretendohet se janë gjetur në telefonin e Fatmir Shehollit, ka nxituar të bëjë lidhje ndërmjet tyre dhe xhamive në Kosovë, duke hedhur akuza të rënda për financime dhe ndikime të huaja.
Për të mos e zhvendosur diskutimin: këtu nuk po merremi me fajësinë e Shehollit, as me vërtetësinë apo përmbajtjen e materialeve që janë gjetur në telefonin e tij. Nëse ai ka vepruar në shërbim të një shteti tjetër, le të përgjigjet për këtë. Nuk ka arsye të amnistohet apo të relativizohet një veprimtari e tillë.
Ajo që na intereson është mënyra se si Blerim Latifi po e përdor këtë rast.
Pyetja e parë është shumë e thjeshtë: pse, nga të gjitha materialet që mund të jenë gjetur në telefonin e Shehollit, Latifin e shqetësojnë pikërisht ato që lidhen me xhamitë? Pse pikërisht prej tyre ai nxjerr përfundime për xhamitë, financimet e tyre dhe besimtarët myslimanë?
Nëse në telefon janë gjetur materiale të ndryshme, pse nuk merret me të gjitha? Pse zgjedh pikërisht këtë pjesë dhe e shndërron në një narrativë të përgjithshme për Islamin dhe myslimanët e Kosovës?
Kjo nuk është pyetje për Shehollin. Është pyetje për Latifin dhe mënyrën e komentimit të tij.
Dhe ka edhe një rrethanë tjetër që nuk mund të anashkalohet.
Fatmir Sheholli nuk ishte ndonjë person i panjohur që u shfaq dje në jetën publike. Ne e kemi njohur prej vitesh. Ai ka qenë vazhdimisht i pranishëm në media dhe ka kaluar nga një studio televizive në tjetrën. Ka qenë në debate publike dhe ka pasur kontakte me njerëz të ndryshëm.
Atëherë, ku ishte Blerim Latifi gjithë këto vite?
Nëse Sheholli paska qenë një person kaq problematik dhe nëse materialet që lidhen me të paskan pasur një rëndësi të tillë për çështjen e xhamive, pse Latifi nuk e ngriti këtë çështje më herët? Pse kjo “zbulesë” vjen tani, pasi Sheholli është arrestuar nën dyshimin për spiunazh?
Dhe kjo nuk është hera e parë që materialet që i atribuohen Shehollit përdoren për të sulmuar xhamitë dhe besimtarët myslimanë. Edhe ish-zëvendësministri Milaim Gashi është shfaqur në studio televizive duke iu referuar raporteve të Shehollit dhe duke i përdorur ato në këtë drejtim.
Prandaj pyetja bëhet edhe më konkrete: pse këto materiale të Shehollit po përdoren vazhdimisht për të ndërtuar një narrativë kundër xhamive dhe myslimanëve?
Përgjigjja nuk mund të jetë: “Sepse janë gjetur në telefonin e tij.”
Edhe nëse një material gjendet në telefonin e një personi të dyshuar për spiunazh, kjo nuk i jep automatikisht atij që e komenton të drejtën ta shtrijë përmbajtjen e tij mbi një komunitet të tërë.
Nëse ka prova për financime të paligjshme të një xhamie, le të bëhet publike çështja konkrete. Nëse ka një imam të përfshirë, le të identifikohet. Nëse ka bashkëpunim me një shërbim të huaj, le të hetohet dhe të dënohet.
Por çfarë lidhjeje ka kjo me xhamitë dhe besimtarët myslimanë në përgjithësi?
Këtë lidhje duhet ta dëshmojë Latifi, jo ta supozojë.
Dhe pikërisht këtu qëndron problemi i komentit të tij: ai merr një rast individual dhe, përmes tij, prek një komunitet të tërë. Ne nuk po e mbrojmë Shehollin. Po e kundërshtojmë përdorimin e Shehollit si mjet për të goditur xhamitë dhe myslimanët.
Nëse Sheholli ka spiunuar, le të përgjigjet për spiunazhin. Nëse ka bashkëpunëtorë, le të përgjigjen edhe ata. Por përgjegjësia e Shehollit nuk mund të shndërrohet në përgjegjësi të myslimanëve të Kosovës. Kjo është e gjitha. Dhe për një njeri që pretendon se merret me filozofi dhe mendim kritik, ky dallim do të duhej të ishte fare i qartë.
Dhe në fund, për të mos harruar: Për më tepër, edhe Sheholli, sikurse Blerim Latifi, ka sulmuar me ngulm xhamitë dhe imamët. Pse kjo ngjashmëri mes spiunit Sheholli dhe Blerim fitnexhiu?! Cila është e përbashkëta që i bashkon këta dy për sa i përket xhamive?!
