Por ama Albin Kurti, Fatmir Mehdiu, Gaz Bardhi e të tjerë ia çorrën maskën. Nuk ia pranuan tezën sipas së cilës “Shqipëria para pak kohësh ishte delja gjysëm e zezë ose gjysëm gri”. I thanë se Shqipërinë e gjete anëtare të NATO-s dhe me liberalizim të vizave dhe Kosovën të pavarur de facto nga 10 qershori 2007, përmes presidentit George W. Bush në prezencë të ish-kryeministrit Sali Berisha!
Edi Rama nuk kthen, nuk bëhet më. Mbas gjashtëdhjetë vitesh o je bërë ose s’je bërë. Sot ai nuk foli për rezoluta kundër genocidit serb në Kosovë, por për rezolutë kundër Gjykatës Speciale të Kosovës në Hagë. Për shpëtimin e Hashim Thaçit, i cili i ka pranuar vetë krimet e tij kundër shqiptarëve. Sot nuk e përmendi asnjëherë Serbinë e Vuçiq, as vetë presidentin serb. Por përmendi Serbinë e para 25 viteve të mundur. Sot ai nuk i përmendi dy aktet më të tmerrshme terroriste të Serbisë kundër Kosovës. Por këtë ia kujtoi Albin Kurti.
Edi Rama nuk është me në tokë. Sot ai foli vetëm për një Shqipëri imagjinare të samitit të NATO-s më 2027 dhe të mbylljes së bisedimeve për në BE, po në vitin 2027. U mburr me një Shqipëri fasadë, madje me dy ngjarje hipotetike, që nuk kanë ndodhur ende. Sepse nuk ka akoma asnjë vendim për të dy afatet, me të cilat ai mburret dhe i ka fiksuar në kokën e tij! Dymbëdhjetë vite në pushtet dhe ende nuk gjen diçka me të cilën të mburret. Mburret me ato që sipas tij do të ndodhin në të ardhmen.
Edi Rama mbetet po ai që është. Mik i Serbisë dhe armik i Kosovës. Me nota “patriotizmi” bëri thirrje për bllokim dhe bojkot të negociatave. Kujton se Albin Kurti është si Luli. Qëllimi që Serbia të ringrihet dhe rirehabilitohet në sytë e opinionit perendimor dhe Kosova të akuzohet për destabilizim. Qëllimi tjetër që Kosova “njëanshëm” të krijojë asosacionin! Kush dëgjon Edi Ramën, kush e simpatizon atë, kush e respekton dhe e nderon kryeministrin e Shqipërisë duhet të dijë se është njësoj sikur të nderosh e respektosh presidentin e Serbisë!
