Turqia mirëpret angazhimin në rritje të aleatëve të NATO-s për të rritur shpenzimet për mbrojtjen, por buxhetet më të larta duhet të shndërrohen në kapacitete konkrete ushtarake, personel të trajnuar dhe industri të qëndrueshme të mbrojtjes, tha të martën ministri i Mbrojtjes Kombëtare i vendit, Yasar Guler, raporton Anadolu.
Duke folur në aktivitetin “Aleatët e NATO-s në Ankara”, të organizuar në bashkëpunim me Drejtorinë e Komunikimeve, Fondacionin për Kërkime Politike, Ekonomike dhe Sociale (SETA) dhe Konferencën e Sigurisë së Mynihut, Guler tha se “rritja e shpenzimeve për mbrojtjen është e rëndësishme, por vetëm shpenzimi i parave nuk krijon parandalim”.
Ai theksoi se besueshmëria e NATO-s do të varet nga aftësia e aleatëve për t’i shndërruar angazhimet politike në forca të gatshme, municione, logjistikë, mbrojtje të integruar ajrore dhe raketore, struktura komanduese dhe kontrolli, si dhe kapacitete industriale.
Duke vënë në dukje se Aleanca ka kaluar nëpër faza të ndryshme që nga fundi i Luftës së Dytë Botërore, fillimisht duke u fokusuar në mbrojtjen kolektive gjatë Luftës së Ftohtë dhe më pas duke kaluar në menaxhimin e krizave dhe misionet kundër terrorizmit, Guler nënvizoi se NATO tani ka hyrë në një fazë të re që kërkon mbrojtje kolektive të besueshme duke ruajtur aftësinë për t’iu përgjigjur krizave nga të gjitha drejtimet.
Ai tha se Turqia mbështet një Aleancë më të fortë dhe më të balancuar, në të cilën aleatët evropianë marrin më shumë përgjegjësi për mbrojtjen, ndërsa lidhja transatlantike dhe angazhimi i sigurisë së SHBA-së mbeten të domosdoshme.
Duke iu referuar rolit afatgjatë të Turqisë brenda Aleancës së mbrojtjes, Guler tha se vendi ka ruajtur një forcë ushtarake të madhe, profesionale dhe aktive, ndërsa shumë vende evropiane reduktuan forcat e tyre të armatosura, rezervat dhe kapacitetet e prodhimit të mbrojtjes pas Luftës së Ftohtë.
Turqia, e cila iu bashkua NATO-s në vitin 1952, nuk ka qenë kurrë vetëm një vend në vijën e parë gjeografike, tha ai, duke shtuar se ajo vazhdimisht ka marrë përsipër rreziqe, ka mbajtur përgjegjësi në terren dhe ka kontribuar në parandalim kur ka qenë e nevojshme.
Kontributet e Turqisë shtrihen nga rajoni i Baltikut deri në Detin e Zi dhe përfshijnë misione, operacione dhe stërvitje të NATO-s, si dhe përgjegjësi në sigurinë detare, menaxhimin e krizave, trajnimin dhe parandalimin, tha ai.
Gjatë tre viteve të ardhshme, Turqia do t’i japë përparësi më të madhe mbrojtjes ajrore dhe kundër raketave balistike, sistemeve me rreze të gjatë veprimi dhe sistemeve pa pilot për të përmbushur objektivat e kapaciteteve të NATO-s dhe kërkesat kombëtare të mbrojtjes, tha ai.
Lidhur me sigurinë evropiane, Guler tha se Turqia mirëpret një kontribut më të fortë të Evropës në mbrojtje, me kusht që ai të forcojë NATO-n dhe jo të konkurrojë me të.
“Bashkëpunimi NATO-BE duhet të jetë gjithëpërfshirës, integrues dhe të përforcojë njëri-tjetrin,” tha ai.
Ai tha se mesazhi nga Ankaraja duhet të jetë i qartë: angazhimi i nenit 5 të NATO-s mbetet i hekurt, por zotimet duhet të mbështeten nga fuqi ushtarake e besueshme.
