Sot më 10 qershor shënohet 148-vjetori i Lidhjes së Prizrenit. Lidhja e Prizrenit ishte një organizim politik i parisë së katër vilajeteve që ishin shumicë shqiptare në Perandorinë Osmane.
Shënohen 148 vjet nga themelimi i Lidhjes Shqiptare të Prizrenit, ngjarja më e rëndësishme e shekullit XIX në historinë e shqiptarëve dhe momenti që shënoi fillimin e organizimit politik kombëtar për mbrojtjen e trojeve dhe të identitetit shqiptar.
Lidhja Shqiptare e Prizrenit u themelua më 10 qershor 1878, në një kohë kur trojet shqiptare rrezikonin të copëtoheshin sipas vendimeve të Traktatit të Shën Stefanit dhe diskutimeve të Kongresi i Berlinit.
Punimet e kuvendit u drejtuan nga Iljaz Pashë Dibra, ndërsa programi politik u hartua nga ideologë të shquar të Rilindjes Kombëtare, si Sami Frashëri, Pashko Vasa, Abdyl Frashëri dhe Jani Vreto.
Lidhja kishte tri synime kryesore: kundërshtimin e copëtimit të trojeve shqiptare, bashkimin e tyre në një vilajet të vetëm brenda Perandorisë Osmane dhe afirmimin e shqiptarëve si një komb më vete në sytë e opinionit evropian, pavarësisht dallimeve fetare.
Nga Lidhja Shqiptare doli një Komitet Kombëtar, i cili mori atributet e një qeverie të përkohshme dhe organizoi veprimtarinë politike, diplomatike dhe ushtarake në mbrojtje të interesave kombëtare. Nënkomitetet e krijuara në krahinat shqiptare luajtën një rol të rëndësishëm në mbrojtjen e territoreve shqiptare nga pretendimet e shteteve fqinje.
Veçanërisht e rëndësishme ishte qëndresa e organizuar në veri të vendit, ku forcat shqiptare të drejtuara nga Ali Pashë Gucia dhe Hodo Beg Sokoli arritën të mbronin Plavën, Gucinë, Hotin dhe Grudën.
Megjithëse veprimtaria e saj u ndërpre në vitin 1881, Lidhja Shqiptare e Prizrenit mbetet simbol i unitetit kombëtar dhe i përpjekjeve të shqiptarëve për liri, vetëvendosje dhe shtetformim, duke zënë një vend të veçantë në historinë e Shqipërisë dhe të kombit shqiptar.
