Ndërsa mediat shtetërore ruse dhe aparati politik i Beogradit, sipas një skeme të njohur, e përdorin ditën e zgjedhjeve në Kosovë për të përhapur narrativa agresive për “terror” dhe “frikësim”, zgjedhjet parlamentare në Republikën e Kosovës përfaqësojnë në fakt një tjetër test kyç për institucionet demokratike të Kosovës.
Ajo që Kremlini dhe satelitët e tij lokalë në Beograd përpiqen vazhdimisht ta paraqesin si “krizë institucionale” dhe “presione brutale nga Prishtina”, në realitet është lufta legjitime e Kosovës për vendosjen e sundimit të ligjit dhe sovranitetit të plotë shtetëror në të gjithë territorin e saj, përfshirë veriun e vendit, i cili për vite me radhë ka funksionuar si një zonë gri nën kontrollin e strukturave kriminale dhe institucioneve paralele të dirigjuara nga Serbia.
Në raportimet e rrjetit propagandistik të Moskës, RT Balkan, i cili është vënë tërësisht në funksion të përhapjes së ndikimit malinj rus dhe destabilizimit të Ballkanit, riciklohen qëllimisht akuzat për “arrestime, kërcënime, frikësime dhe sulme fizike ndaj popullsisë serbe dhe institucioneve serbe”. Qëllimi i këtij raportimi është i qartë – krijimi i një imazhi të rremë të rrezikimit për të justifikuar shkatërrimin e rendit kushtetues të Kosovës.
Në këtë kontekst, RT Balkan mbështetet drejtpërdrejt në deklaratat e Milovan Drecunit, kryetar i Komisionit Parlamentar për Mbrojtje dhe Punë të Brendshme të Serbisë, i cili pretendon se “krizat institucionale janë një nga karakteristikat kryesore të veprimit të Albin Kurtit”.
Duke u përpjekur të krijojë përçarje në skenën politike të Kosovës, Drecuni deklaron:
“Kurti dhe Vetëvendosje nuk mund të formojnë koalicion, ose nuk dëshirojnë të formojnë koalicion me ndonjërën nga tri partitë kryesore shqiptare dhe për këtë arsye nuk mund të sigurojnë shumicën prej dy të tretash kur ajo është e nevojshme. Albin Kurti absolutisht nuk mendon për ndonjë bashkëpunim të mundshëm me Listën Serbe, përveç faktit që Lista Serbe me siguri nuk do të bashkëpunonte me të, por edhe këtu ai humb një pjesë të mbështetjes së mundshme.”
Me pretendime të tilla, Drecuni injoron me vetëdije faktin se arritjet demokratike në Kosovë janë ndërtuar mbi parimin që nuk negociohet me parti që refuzojnë hapur besnikërinë ndaj shtetit ku veprojnë dhe që marrin urdhra të drejtpërdrejtë nga Beogradi.
Megjithatë, Drecuni përpiqet ta paraqesë luftën legjitime kundër korrupsionit, forcimin e institucioneve dhe zbatimin e ligjit si radikalizëm, duke deklaruar:
“Cilat janë dy karakteristikat kryesore të veprimit politik të Kurtit? Së pari, është retorika nacionaliste-populiste. Nacionalizmi i Shqipërisë së Madhe dhe veprimi populist që mbështetet në narrativën e sovranitetit.”
Drecuni iu referua gjithashtu insistimit të arsyeshëm të autoriteteve dhe sistemit gjyqësor të Kosovës për trajtimin e akuzave për krime lufte, duke e cilësuar me keqdashje se Prishtina po zhvillon një “lojë të ndyrë”.
Ai pretendon:
“Më duket se sa më shumë afrohet marrja e vendimit në gjykatën e specializuar për krimet e UÇK-së, aq më i madh do të jetë presioni nga Prishtina ndaj nesh për shkak të pretendimeve të tyre se kinse është kryer gjenocid.”
Analizën e tij Drecuni e përfundon me akuza të rënda pa asnjë provë, duke pretenduar se Kurti “po përpiqet të sigurojë sa më shumë vota dhe për këtë arsye po e shton terrorizimin”, gjë që bie ndesh plotësisht me raportet e vëzhguesve ndërkombëtarë dhe misioneve perëndimore që monitorojnë procesin zgjedhor.
Tallja e Sputnikut me demokracinë dhe mbështetja për politikën destruktive të Beogradit
Njëkohësisht, media shtetërore ruse Sputnik, me tonin e saj karakteristik cinik të drejtuar kundër vlerave perëndimore, përpiqet t’i zhvlerësojë zgjedhjet demokratike në Kosovë përmes krahasimeve ironike me traditën e “Ditës së Marmotës” në Pensilvani.
Në këtë mënyrë, propaganda ruse përpiqet t’i paraqesë ciklet e shpeshta zgjedhore – të cilat në demokracitë e zhvilluara janë një mekanizëm krejtësisht legjitim dhe i zakonshëm për zgjidhjen e bllokadave politike dhe kthimin e mandatit te qytetarët – si dëshmi të dështimit të shtetit.
Duke kujtuar se gjatë vitit 2025 zgjedhjet parlamentare janë mbajtur dy herë (në shkurt dhe dhjetor), ndërsa tani po zhvillohen edhe të tretat me radhë, Sputnik pretendon se nga ky rreth vicioz është vështirë të dilet pa “ndryshime radikale”.
Rivalitetin politik ndërmjet Albin Kurtit dhe Vjosa Osmanit media ruse përpiqet ta paraqesë si një konflikt krejtësisht të panevojshëm, duke pyetur me keqdashje: “Nëse zgjedhjet e reja nuk sjellin zgjidhje, atëherë pse shpallen?”, duke injoruar me vetëdije faktin se ky është shprehja më e lartë e përgjegjësisë demokratike.
Sputnik përsëritjen e zgjedhjeve ia atribuon një “gabimi strategjik në vlerësim”, mbi të cilin, sipas tyre, kanë ndikuar edhe “sponsorët perëndimorë të pavarësisë së Kosovës”, me ç’rast Moska përpiqet sërish të sulmojë demokracitë kryesore perëndimore që mbështetën lirinë e Kosovës.
Mbështetja për “vijat e kuqe” dhe bllokimi i dialogut
Nga ana e Beogradit, pretendon Sputnik, ka pasur lëshime të moderuara dhe gabime që kinse kanë inkurajuar emisarët perëndimorë, por theksohet se “vijat e kuqe” në procesin negociator janë absolutisht të qarta.
Me këto fjalë, media ruse mbështet hapur politikën rigjide dhe destruktive të Beogradit, e cila bllokon integrimet euroatlantike të rajonit.
Më tej thuhet se tek serbët nuk ekziston gatishmëri për ndryshimin e qasjes dhe se për një marrëveshje është i domosdoshëm kompromisi, ndërsa drejtimi kryesor i aspiratave të Kosovës është i orientuar drejt bindjes se Serbia duhet të detyrohet për diçka.
