Drejtësia nuk mund të shtyhet për në apel. Historia nuk mund të lihet pezull nga një vendim i padrejtë. Çlirimtarët nuk mund të bëhen viktima të një kalkulimi juridiko-politik e diplomatik. Sot një komb pret.
Pret një vendim për njerëzit që udhëhoqën luftën për çlirimin e Kosovës. Por ky nuk është thjesht një vendim për disa individë. Është një vendim për historinë.
Sepse nëse lufta çlirimtare e Kosovës trajtohet si një ndërmarrje kriminale, pasojat nuk mbeten brenda mureve të Gjykatës Speciale. Ato dalin në botë. Hyjnë në diplomaci. Hyjnë në OKB.
Hyjnë në narrativën ndërkombëtare për Kosovën. Hyjnë në historinë e luftës së vitit 1999-të dhe i japin Serbisë një armë të re politike kundër Kosovës.
Prandaj nuk mjafton të na thuhet:
“Ka edhe apelim.”
Po, ka apelim. Por drejtësia nuk është një lojë me shkallë, ku padrejtësia e shkallës së parë duhet të durohet me shpresën se ndoshta do të korrigjohet në të dytën.
Një vendim i padrejtë prodhon pasoja që në ditën kur shpallet. Serbia nuk pret apelimin. Ajo nuk pret vendimin e dytë.
Ajo do ta përdorë menjëherë çdo formulim, çdo fjali dhe çdo konkluzion që mund t’i shërbejë narrativës së saj historike e diplomatike. Dhe këtu qëndron rreziku.
Sepse një vendim juridik mund të shndërrohet në instrument politik dhe diplomatik.
PRANDAJ KËRKOJMË DREJTËSI QË NË FILLIM!
Jo drejtësi me dy etapa. Jo drejtësi që korrigjohet pasi dëmi është bërë. Jo vendim që lë njollë mbi luftën çlirimtare dhe më pas kërkon ta pastrojë atë në apel.
Drejtësia duhet të jetë e qartë, pafajsi që në vendimin e parë. Një komb nuk kërkon privilegj. Kërkon drejtësi. Nuk kërkon që historia të zëvendësojë gjykatën.
Kërkon që gjykimi i individëve të mos shndërrohet në gjykim të historisë së një populli. Sepse historia nuk mund të dënohet bashkë me individët. Aktakuzat nuk qëndrojnë.
Çlirimtarët janë të pafajshëm. Lufta për çlirimin e Kosovës nuk mund të kriminalizohet si pasojë e një kalkulimi juridik, politik apo diplomatik.
THIRRJA JONË KOMBËTARE!
U drejtohemi institucioneve të Kosovës. U drejtohemi institucioneve të Shqipërisë. U drejtohemi shqiptarëve kudo që janë. U drejtohemi Bashkimit Evropian dhe ambasadorëve të vendeve mike.
Mos e trajtoni një vendim të tillë si një çështje që mbyllet me fjalinë “ka edhe apelim”. Sepse për Kosovën nuk është vetëm një proces gjyqësor. Është historia e saj. Është themeli moral i shtetit të saj.
Është kujtesa e mijëra viktimave. Është sakrifica e një populli. Është lufta e çlirimit. Dhe mbi të gjitha: Është e drejta e një kombi për të mos u shpallur fajtor për luftën që e çliroi.
PRANDAJ:
Një komb pret një vendim. Jo një kalkulim. Jo një kompromis. Jo një formulë diplomatike. Jo një dënim që duhet të presë apelin për t’u korrigjuar.
Një komb pret drejtësi. Dhe kërkesa jonë është e qartë: PAFAJËSI PËR ÇLIRIMTARËT!
Sepse çlirimi nuk mund të gjykohet si krim. Viktima nuk mund të vendoset në bankën e të akuzuarit.
Dhe drejtësia nuk mund të vijë pasi padrejtësia ka bërë historinë e saj. Ky nuk është vetëm një apel juridik. Është një qëndrim kombëtar.
SHQIPTARIZMI PËRBALLË SLLAVIZMIT
Liri për çlirimtarët!
