Deputeti i Lëvizjes Vetëvendosje, Ardian Gola, ka reaguar për zhvillimet e fundit në Kuvendin e Kosovës, duke e cilësuar opozitën si “rebelë pa kauzë”, shkruan Kosova Post.
Përmes një postimi në Facebook, Gola tha se veprimet e opozitës nuk burojnë nga një vizion alternativ për shtetin apo demokracinë, por nga nevoja për të qenë kundër, duke shtuar se kundërshtimi është shndërruar në qëllim në vetvete.
Sipas tij, opozita po përpiqet të imitojë format e opozitarizmit të dikurshëm të Lëvizjes Vetëvendosje, por pa pasur kauzat politike që, sipas Golës, e kanë bërë bindës atë opozitarizëm, si kundërshtimi i marrëveshjeve me Serbinë, lufta kundër korrupsionit dhe kritikat ndaj mënyrës së dialogut.
Ai vlerësoi se imitimi i formës pa përmbajtje prodhon “më shumë parodi sesa alternativë”, duke argumentuar se qytetarët nuk binden nga format e konfrontimit, por nga kauzat që përfaqësohen.
Në fund të reagimit, Gola tha se Lëvizja Vetëvendosje mbetet e përkushtuar ndaj, siç u shpreh ai, respektimit të vullnetit qytetar dhe mbrojtjes së institucioneve të Republikës, duke theksuar se kjo është kauza nga e cila partia nuk do të tërhiqet.
Postimi i pltë:
Rebelë pa kauzë
Drama e sotme e opozitës në Kuvend, pikërisht në ditën e rezervuar për pritjen e mërgatës sonë të dashur, ma kujtoi nocionin e Olivier Roy-t, “rebelë pa kauzë”. Edhe pse i formuluar në një kontekst krejtësisht tjetër, ai shërben si një analogji domethënëse për të kuptuar opozitarizmin e sotëm, i cili, siç po dëshmohet çdo ditë e më shumë, është i zhveshur nga çfarëdo kauze. Ai nuk buron nga ndonjë vizion alternativ, i mirë jo se jo, për shtetin apo demokracinë, por nga nevoja për të qenë kundër. Kundërshtimi bëhet qëllim në vetvete, ndërsa kauza kërkohet vetëm për ta justifikuar atë.
Por duke qenë e varfër në përmbajtje, opozita e sotme s’ka si të jetë e pasur në strategji. Prandaj ajo sot imiton format e opozitarizmit të dikurshëm të Lëvizjes Vetëvendosje duke dashur ta radikalizojnë qytetarin e Republikës së Kosovës. Mirëpo, të imitosh në formë, por pa kauzë e pa përmbajtje, të bën qesharak. Ngase nuk radikalizon forma, por përmbajtja.
Përmbajtja që e ka radikalizuar debatin politik dhe po vazhdon t’i jep përkrahje prej hiq më pak se 50% Lëvizjes Vetëvendosje, nuk ka qenë mënyra si është bërë opozitarizmi, por kauzat mbi të cilat është ndërtuar ai opozitarizëm: kundërshtimi i marrëveshjeve me Serbinë, kritika ndaj mënyrës së dialogut, lufta kundër korrupsionit e kapjes së shtetit etj. Dhe po, në atë rrugëtim LV ka përdorur edhe forma të pazakonta e nganjëherë edhe të dhunshme të përballjes politike me pushtetin e atëhershëm. Ka pasur protesta të tensionuara, përplasje në Kuvend, gaz lotsjellës dhe bllokim të punës në Kuvend.
Sot, disa prej atyre që atëherë e kritikonin këtë qasje, po e replikojnë mekanikën e dikurshme opozitare të LV-së. Por këtu qëndron problemi: mund ta kopjosh skenografinë, mund ta kopjosh zhurmën, mund ta kopjosh retorikën dhe madje edhe format e konfrontimit. Por nuk mund ta kopjosh kauzën. Sepse opozitarizmi nuk bëhet bindës vetëm pse është agresiv. Bëhet bindës kur ekziston një arsye që e bën qytetarin të besojë se po lufton për diçka. Nuk mjafton të bësh atë që dikur bënte LV-ja. Duhet të kesh diçka për të cilën qytetari është i gatshëm të të japë besimin. Me fjalë të tjera, duhet të kesh kauzë. Por problemi i opozitës sot nuk është vetëm mungesa e kauzës, por fakti se kopjon mekanikisht një opozitarizëm që nuk i përgjigjet më realitetit politik.
Prandaj, kur opozita e sotme tenton ta imitojë strategjinë opozitare të LV-së, pa pasur një përmbajtje të re politike, rezultati është më shumë parodi sesa alternativë. Kështu opozitarizmi i sotëm pushon së qeni alternativë, n’fakt jo që ka qenë ndonjëherë, dhe shndërrohet në karikaturë të asaj që dikur kritikonte.
Ndërkohë që opozita vazhdon të mbetet e mjegullt në orientimet e saj, LV-ja qëndron e palëkundur në kauzën për ruajtjen e parimit themelor të demokracisë: respektimin e vullnetit qytetar dhe mbrojtjen e institucioneve të Republikës, duke mos lejuar që ato të kthehen në plaçkë të matematikave paszgjedhore. Kjo do t’i jep fund një trashëgimie të sëmurë politike, ku qeverisja, në vend se të pasqyronte rezultatin zgjedhor, deformohej nga pazaret paszgjedhore. Në një demokraci funksionale, vullneti qytetar duhet të përkthehet proporcionalisht në përgjegjësi qeverisëse. Kjo është kauza e LV-së, për të cilën s’do të lëshojmë pe.
